Bureau Hofstad-agent Adil over werken bij de politie

Waarom wilde je wijkagent worden in Den Haag?

Adil kwam als driejarig kind met zijn ouders vanuit Marokko in Den Haag terecht, in Loosduinen. Sinds die tijd is hij Den Haag eigenlijk niet uit geweest, de stad is zijn thuis. Iedere wijk heeft zijn bijzonderheden en dat maakt het werk uitdagend volgens Adil. De bevolkingssamenstelling is heel divers, dat maakt werken in Den Haag leuk. Het was voor Adil daarom een mooie stap om wijkagent in de Schilderswijk te worden.

‘In mijn werk als wijkagent komen mijn Marokkaanse roots vaak van pas. Er wonen veel mensen met een moslim-achtergrond in Den Haag. Kennis van culturen leer je niet zo makkelijk uit een boekje, de sentimenten en verschillen zijn vaak subtiel. Dan helpt het dat je daar ervaring mee hebt. Dat geldt natuurlijk voor alle collega’s. Turks, Hindoestaans, Surinaams, divers in de breedste zin van het woord. We vullen elkaar aan en leren van elkaar. Het is echt: elkaar elke dag beter willen maken. Begrip voor eenieder. We zeggen het niet voor niets: politie voor iedereen!’

Hoe zet je die kennis van verschillende culturen in?

Adil vertelt over een melding waar een stevige ruzie aan de gang was. Ze kwamen bij een stel van middelbare leeftijd terecht van Marokkaanse afkomst, waarbij de gemoederen hoog waren opgelopen. Als agent probeerde hij met de mensen afzonderlijk te praten, om van beide partijen het verhaal te horen. Maar met de vrouw apart gaan zitten bleek lastig. Hij weet vanuit zijn eigen ervaring dat het vanuit de Marokkaanse cultuur voor een vrouw eigenlijk niet toegestaan is om met een andere man alleen in een ruimte te verblijven. Dan kun je als agent op je strepen gaan staan, maar het werkt dan beter om het anders op te lossen. Zijn partner en Adil zijn samen in dezelfde ruimte gaan zitten, maar hebben ieder afzonderlijk het verhaal aangehoord. Op die manier creëerden ze meer vertrouwen en kregen ze de boel tot rust, met respect voor de cultuur. Adil merkt op dat collega’s dat vaak ook interessant vinden om op die manier wat te leren over cultuurverschillen in Nederland.

Wat maakt het werk als wijkagent anders?

Adil vertelt dat je als wijkagent meer de diepte in kan. ‘Je kunt soms meer betekenen voor mensen als je een relatie kunt opbouwen, maar het duurt even voordat de mensen je vertrouwen’. Hij was vier jaar lang wijkagent in de Schilderswijk en in die tijd heeft hij de wijk echt leren kennen. De emoties liggen soms dicht onder het oppervlak vertelt Adil. ‘Ik zeg weleens, als het regent in Marokko of Turkije, voel je hier de druppels. Dan helpt het als je kunt terugvallen op je diepe kennis van zo’n buurt en de intuïtie die je hebt ontwikkeld.’

Hoe was het om mee te werken aan de opnames van Bureau Hofstad?

Adil vertelt dat het wel even was. ‘Bij de opnames voor Bureau Hofstad heeft zo’n cameraman natuurlijk een flinke camera bij zich. Als agent zijn we inmiddels wel gewend om gefilmd te worden, maar dit trekt echt de aandacht. Maar dat ging al gauw goed’. Hij vond het leuk om te zien hoe betrokken presentator Ewout was bij het werk. Adil noemt Ewout scherp, niet bang aangelegd en meewerkend. Adil zegt lachend: ‘het leek soms alsof Ewout het verkeerde beroep heeft gekozen’. Als Adil met een collega in de auto zit, zijn zij niet alleen bezig met het verkeer, maar maken ze gebruik van hun ‘brede blik’. Wat komt er binnen op de portofoon, zijn er strafbare feiten te signaleren, gedraagt iemand zich verdacht? ‘Ewout pikte het net als wij op, als er bijvoorbeeld een auto langsreed die zich net een beetje te offensief gedroeg. Dan maakte hij meteen opmerking. Een echte agentenblik. Dat maakte de samenwerking heel vanzelfsprekend.’

Welke momenten in jouw carrière als wijkagent blijven je nog steeds bij?

Adil vindt het werk het mooiste als hij echt iets oplossen. Adil vertelt: ‘Zo kwam er een keer een melding binnen van een woninginbraak. Toen we daar aankwamen, scheurde de dader net weg. Dat werd een wilde achtervolging, waarbij we hem uiteindelijk klem konden rijden. In de auto vonden we spullen en sieraden, die we even later meteen weer terug konden brengen. Daar geniet ik dan lang van na.’

Inmiddels ben je doorgestroomd naar de politie Rotterdam, wat ga je daar doen?

Adil vertelt dat je jezelf bij de politie verder kunt ontwikkelen in waar je goed in bent. Voor Adil is dat leidinggeven, dat vindt hij prachtig om te doen. En de afwisseling is voor hem ook heel belangrijk. Dat betekende voor hem dat hij afscheid ging nemen van Den Haag als werkgebied, om leiding te gaan geven aan diverse wijkagenten in Rotterdam. Zo kan hij zijn kennis overdragen en de functie van wijkagent nog meer uitdiepen. Hij houdt zich nu bezig met wijkoverstijgende zaken, kijkt naar trends en probeert samen met de juiste partners probleemgericht te werk gaan.

‘Zo’n compleet nieuw werkgebied is een prachtige uitdaging, na jaren in Den Haag, een stad die ik ken, begeef ik me nu op onbekend terrein. Er zijn zóveel mogelijkheden binnen de politie, dat iedereen zich kan ontwikkelen in het gebied waar die persoon zijn talenten liggen. Ik heb nog ambities genoeg, met name in leidinggeven, jonge agenten begeleiden en coachen om het beste uit zichzelf te halen. Ik heb ontdekt dat ik die talenten verder wil ontwikkelen, daar krijg ik alle ruimte voor.’

Wat is jouw advies aan beginnende agenten?

De politie heeft heel veel mensen nodig, liefst uit alle lagen van de samenleving vertelt Adil. Hij wil de mensen graag vertellen dat de politie zoveel meer is dan alleen maar het blauw dat je ziet op straat. ‘Als je denkt dat jij een aanvulling kan zijn is alles mogelijk. Je komt binnen als student om je basiskennis op te doen en vervolgens maak je op straat kennis met het echte politiewerk. Daarna kun je alle kanten op. Heb je iets met paarden? Dan is er de bereden politie. Of liever iets met verkeer? Milieu? Opsporing? Of undercover? Alles is mogelijk. Je kunt doorleren terwijl je aan het werk bent en je krijgt nog betaald ook! Het kan niet genoeg gezegd worden wat mij betreft, bij de politie kun je worden waar je echt goed in bent.’