Als supermarktmanager hielp hij winkels weer goed te draaien. Maar zo’n vijf jaar geleden begon het te knagen: ga ik hier mijn hele leven blij van worden? Het antwoord bleek nee, en een carrièreswitch naar de Politieacademie volgde. Inmiddels is Robin, een van de agenten van de Bureau Arnhem serie, alweer twee jaar hoofdagent. ‘Ik heb geen dag spijt gehad!’
Hij was begin twintig toen hij al flink carrière aan het maken was bij een bekende supermarktketen. Hij werkte er toen inmiddels acht jaar, en was via allerlei opleidingen in een managementfunctie beland. Maar op zijn 22e begon hij te twijfelen. Robin vertelt: ‘Het kriebelde al wel vaker, als ik vanwege een persoon met afwijkend winkelgedrag contact had met agenten. Ook tegen de wijkagent zei ik wel eens dat zijn werk me heel leuk leek. Toen mocht ik een keer een dienst meedraaien en was ik meteen verkocht.’
De start was wel best wennen. Sinds jaren moest hij weer studeren en ook thuis weer de boeken de in. De theoretische gedeeltes en wetsartikelen waren best pittig voor Robin, maar tegelijkertijd is het een uitdaging om er doorheen te komen. Daarnaast hoort het erbij en de juridische basiskennis helpt je tijdens je werk op straat.
Robin: ‘Ik heb vooral met mijn collega’s een heel leuke tijd gehad en hielpen we elkaar waar we konden. Ik heb nog steeds contact met sommige andere politiestudenten.’
Robin vertelt dat je als agent de maatschappij echt een dienst kan bewijzen. Er zijn weinig banen waarin je vergelijkbare invloed hebt. Robin geeft aan dat het over mensen gaat, niet over het bijvullen van een bak bananen. Dat maakt iedere melding weer anders; je weet nooit wat je aantreft.
‘Ik ken Arnhem inmiddels goed en ik geniet er vooral van om te werken in de volkswijken, zoals Klarendal en Geitenkamp. De buurtbewoners hebben het hart op de tong, je weet meteen wat je aan ze hebt. Soms krijg je wel klare taal naar je hoofd geslingerd, maar mensen zijn ook prima terug te roepen’, aldus Robin.
Robin geeft aan de laatste jaren steeds vaker te maken te hebben met verwarde personen. Dit zijn mensen die overlast veroorzaken, maar ze hebben vooral hulp nodig. Helaas is er bij de hulpverlenende instanties niet altijd plek, waardoor ze uiteindelijk toch weer op straat belanden. Dan kan het voorkomen dat Robin ze weer tegenkomt. Dat is wel eens frustrerend aan het werk, geeft Robin aan.
Robin vertelt: ‘Een tijdje geleden hebben we een extremistische man kunnen aanhouden. Dat was heel hectisch; hij dreigde hetzelfde te gaan doen als de man die elf jaar geleden om zich heen begon te schieten in een winkelcentrum in Alphen aan de Rijn. Dan gaan alle alarmbellen wel af’.
De locatie was bekend, maar vanwege logistieke problemen was het arrestatieteam nog niet compleet toen hij weer ging rijden. Toen is Robin met zijn collega er zelf achteraan gegaan, met het risico dat hij zware wapens aan boord had. Gelukkig konden ze hem aanhouden en zijn er geen slachtoffers gevallen, maar Robin heeft hem wel moeten taseren. Dat heeft wel impact, zeker doordat er allemaal extra mensen zijn er gefilmd wordt.
Robin geeft aan dat het filmen best veel invloed heeft. Er komt een andere soort druk bij kijken, hij wil het natúúrlijk goed doen, of er nou gefilmd wordt of niet. Desondanks erkent hij dat ook mensenwerk is. ‘We moeten in een split second beslissingen nemen. Wat ook lastig is, is dat die filmpjes geen context meegeven. Je ziet bijna nooit wat er aan een situatie vooraf is gegaan.’
Robin vertelt: ‘Soms wel, we zien dat het vertrouwen in de politie is afgenomen. Toen ik jong was, had je automatisch respect voor de politie en ging je ervanuit dat ze het beste met je voor hadden. Dat lijkt nu niet meer vanzelfsprekend voor sommigen’. Daarin kan je wel zelf iets aan doen geeft Robin aan, door bijvoorbeeld goed te vertellen wat het werk inhoudt. Daar helpen series als Bureau Arnhem zeker bij. Volgens Robin geeft het een inkijkje in hoe ze dag in, dag uit bezig zijn om de maatschappij een beetje beter te maken.
Robin: ‘Voorlopig wil ik hoofdagent blijven! Ik ben blij dat ik me bij de politie nog verder kan en mag ontwikkelen. Zo heb ik ‘evenementenadviseur’ als mijn neventaak. Daar houd ik me ongeveer de helft van de tijd mee bezig’. Als evenementenadviseur is hij verantwoordelijk voor de politie-inzet en -begeleiding bij grote evenementen. In Arnhem wordt onder andere in de GelreDome nog weleens wat georganiseerd en Robin werkt daar met veel plezier aan mee. Onlangs deed hij zijn eerste grote event: Free your mind, een tweedaags dance-event waar 35.000 man aanwezig was. Robin: ‘Prachtig om zo’n evenement in goede banen te leiden.’
Wil jij ook de switch maken? Meld je aan voor een voorlichting om meer te weten te komen of schrijf je in voor de politieopleiding!
