Eerst studeerde hij fysiotherapie en daarna rechten, maar agent Sarkis uit Bureau Arnhem zocht eigenlijk naar een combinatie van deze twee vakken. ‘Fysieke uitdaging, sporten én bezig zijn met rechten. Een bijzondere combinatie, die ik uiteindelijk vond bij de politie.’
Sarkis wist na de middelbare school niet zo goed wat hij wilde worden. Hij sportte veel, dus dacht dat fysiotherapie een goede keuze zou zijn. Maar gaandeweg kwam hij erachter dat hij daar toch niet gemotiveerd genoeg voor was. Hij vond rechten en wetten heel interessant, en dacht daardoor dat een rechtenstudie beter zou passen. Hij mistte daarin het fysiek bezig zijn. Toen kwam zijn oude jongensdroom bovendrijven. Sarkis: 'Waarom zou ik geen agent worden? Iedere dag weer iets anders, veel buiten zijn, spanning en tegelijkertijd rechten en wetten in de praktijk brengen. Ineens had ik de ultieme combinatie gevonden.’
Sarkis geeft aan dat het zijn verwachtingen overtreft. Hij noemt het vak zelfs veel veelzijdiger en dynamischer dan hij zich had voorgesteld. 'Opsporing, hulpverlening, iedere dag moeten we scherp zijn en de juiste afwegingen maken. En het mooiste is: ook na zes jaar leer ik nog iedere dag nieuwe dingen, waardoor ik beter word in mijn werk’, vertelt Sarkis vol trots.
Sarkis vertelt dat hij in zijn werk als agent heeft geleerd om te letten op de kleine zaken. Hoe reageren mensen? Waarom zeggen ze wat ze zeggen? Zo vertel hij: 'Je ontwikkelt je intuïtie op basis van eerdere ervaringen. Bij een aanhouding viel het me op dat deze jongen net iets te zenuwachtig was. Daar was een reden voor: hij bleek 145 zakjes drugs in zijn onderbroek verstopt te hebben. Zo zat hij vijf minuten later bij ons in de auto.’
Voor Sarkis zijn verdovende middelen een ‘taakaccent’. Dat houdt in dat het een onderdeel is van het politiewerk waarin je als agent verder wilt ontwikkelen. Hij vindt verdovende middelen interessant, met name omdat de problemen daar omheen vaak complex zijn. Zo heb je veel te maken met kwetsbare jongeren, die voor een drugsdealer gemakkelijk te bereiken zijn voor allerlei klussen. Dat heeft niet alleen effect op het leven van zo’n jongere, maar ook op de familie.
Sarkis vertelt dat hij onlangs een heftige situatie meemaakte. Waarin hij een jongen heeft aangehouden van 15 jaar oud, die in bezit was van ruim zestig bolletjes heroïne en cocaïne. Sarkis: 'Ik hoef denk ik niet uit te leggen hoe alarmerend zo'n situatie is. Bij een minderjarige dragen de ouders verantwoordelijkheid'. Zo kan het een hele familie raken. Daarbij is het de taak van Sarkis en zijn collega's om de drugsdealers op te pakken, maar hij voelt daarbij sterk de verantwoordelijkheid om te zorgen dat zo’n jongen de juiste hulp en begeleiding krijgt om uit dat criminele circuit te komen. Juis hierom is Sarkis binnen de politie aan het zoeken naar mogelijkheden om meer betrokken te zijn bij jeugd die vaak met de politie in aanraking komt.
Er zijn verschillende banen binnen de politie, bijvoorbeeld als jeugdagent werk je veel met deze doelgroep. In deze specifieke functie bij de politie, ben je een schakel bent tussen jongeren, familie en eventuele hulpinstanties. Door op straat met ze te werken, kom je op een andere manier met die jongeren in contact. Minder formeel. Door ze te leren kennen, kan een jeugdagent al handelen voordat er problemen ontstaan.
Sarkis is van mening dat daar nog wel wat in te winnen valt. Daarbij ziet hij dat er via programma’s als Bureau Arnhem en allerlei andere kanalen, heel veel mogelijkheden zijn om het werk aan het publiek te laten zien. Daarbij mist hij soms nog wel wat vertrouwen en begrip. Sarkis: 'Laatst gingen wij met spoed af op een woninginbraak. De inbreker was nog aanwezig, dus dan spring je meteen in de actiestand. Bij het afzetten van de woning kregen we ineens te maken met een wakkere buurman die heel vervelend werd en ons het werk moeilijk probeerde te maken. Heel onhandig en onwenselijk als jij juist bezig bent om boeven te vangen. Als er meer vertrouwen is in het werk van de politie, kunnen wij ons werk nóg beter doen.'
Het is een belangrijk onderwerp voor Sarkis. Hij geeft aan: 'De Nederlandse samenleving is heel divers en dat moet je terug zien in een organisatie als de politie. Dat helpt ook met onderlinge communicatie en begrip.’
