‘Toen ik solliciteerde bij de politie, was ik al scheidsrechter. Ik fluit van kinds af aan. Eerst in het amateurvoetbal en nu leid ik voornamelijk wedstrijden in de eredivisie en Champions League. Bij mijn sollicitatie werd gezegd dat de politie verwachtingen van mij heeft binnen de organisatie, en dat ik als goed werknemer ook iets terug mag verwachten. Dat was dus het begrip voor mijn droom om door te groeien tot professioneel scheidsrechter. Dat begrip heb ik aan alle kanten gekregen.'
'Ik viel binnen de Eenheid Rotterdam onder de topsportregeling. Dat betekent onder meer dat je flexibel om kunt gaan met je diensten en dat je jouw rooster afstemt met de planning. Ook mijn collega's op het basisteam waren heel meewerkend en ondersteunend. Financieel gezien is fluiten mijn hoofdinkomen. Toch deed ik het politiewerk heel graag en had ik het voor geen goud willen missen.'
Was het wel te combineren?
‘Het vraagt soms veel, lichamelijk en geestelijk, om op beide fronten optimaal te kunnen presteren. Als ik tijdens mijn politiewerk een dodelijke aanrijding, reanimatie of verhanging meemaakte, dan was het soms een hele opgave om dat tijdens de wedstrijd te parkeren. Maar andersom kan het ook een flinke uitdaging zijn om terug te vliegen na een wedstrijd in het buitenland, en de volgende dag weer te moeten werken. Ik ben altijd op zoek naar balans.’
Wat heeft het politiewerk jou gebracht?
‘Het politiewerk heeft mij volwassen gemaakt. Beter communiceren, de-escalerend optreden, onder alle omstandigheden rustig blijven en het overzicht bewaren, besluitvaardig en stressbestendig zijn: dankzij dit werk heb ik me echt als mens ontwikkeld. Het heeft me verantwoordelijkheidsbesef gegeven, mentale kracht. Ik heb geleerd om leiding te geven en in teamverband te werken.'